tag:blogger.com,1999:blog-90760012011-04-21T16:09:30.258-07:00book0056http://www.blogger.com/profile/16240090628046506416noreply@blogger.comBlogger11100tag:blogger.com,1999:blog-9076001.post-1099970834544355962004-11-08T19:20:00.000-08:002005-05-13T21:15:44.766-07:00<div align="right"><span style="font-size:180%;color:#cc33cc;">ز مستان ……مهدی اخوان ثالث</span> </div><div align="right"><img height="170" src="http://hostedpictures.com/uploads/4fda2a4c0e.jpg" width="170" /></div><div align="right"> </div><div align="right"><br /><br />سلامت را نمي خواهند پاسخ گفت<br />سرها در گريبان است<br />كسي سر بر نيارد كرد پاسخ گفتن و ديدار ياران را<br />نگه جز پيش پا را ديد ، نتواند<br />كه ره تاريك و لغزان است<br />وگر دست محبت سوي كسي يازي<br />به اكراه آورد دست از بغل بيرون<br />كه سرما سخت سوزان است<br />نفس ، كز گرمگاه سينه مي آيد برون ، ابري شود تاريك<br />چو ديدار ايستد در پيش چشمانت<br />نفس كاين است ، پس ديگر چه داري چشم<br />ز چشم دوستان دور يا نزديك ؟<br />مسيحاي جوانمرد من ! اي ترساي پير پيرهن چركين<br />هوا بس ناجوانمردانه سرد است ... آي<br />دمت گرم و سرت خوش باد<br />سلامم را تو پاسخ گوي ، در بگشاي<br />منم من ، ميهمان هر شبت ، لولي وش مغموم<br />منم من ، سنگ تيپاخورده ي رنجور<br />منم ، دشنام پس آفرينش ، نغمه ي ناجور<br />نه از رومم ، نه از زنگم ، همان بيرنگ بيرنگم<br />بيا بگشاي در ، بگشاي ، دلتنگم<br />حريفا ! ميزبانا ! ميهمان سال و ماهت پشت در چون موج مي لرزد<br />تگرگي نيست ، مرگي نيست<br />صدايي گر شنيدي ، صحبت سرما و دندان است<br />من امشب آمدستم وام بگزارم<br />حسابت را كنار جام بگذارم<br />چه مي گويي كه بيگه شد ، سحر شد ، بامداد آمد ؟<br />فريبت مي دهد ، بر آسمان اين سرخي بعد از سحرگه نيست<br />حريفا ! گوش سرما برده است اين ، يادگار سيلي سرد زمستان است<br />و قنديل سپهر تنگ ميدان ، مرده يا زنده<br />به تابوت ستبر ظلمت نه توي مرگ اندود ، پنهان است<br />حريفا ! رو چراغ باده را بفروز ، شب با روز يكسان است<br />سلامت را نمي خواهند پاسخ گفت<br />هوا دلگير ، درها بسته ، سرها در گريبان ، دستها پنهان<br />نفسها ابر ، دلها خسته و غمگين<br />درختان اسكلتهاي بلور آجين<br />زمين دلمرده ، سقف آسمان كوتاه<br />غبار آلوده مهر و ماه<br />زمستان است<br /><span style="font-size:180%;color:#ff0000;">آخرشاهنامه</span><br />اين شكسته چنگ بي قانون<br />رام چنگ چنگي شوريه رنگ پير<br />گاه گويي خواب مي بيند<br />خويش را در بارگاه پر فروغ مهر<br />طرفه چشم نداز شاد و شاهد زرتشت<br />يا پريزادي چمان سرمست<br />در چمنزاران پاك و روشن مهتاب مي بيند<br />روشنيهاي دروغيني<br />كاروان شعله هاي مرده در مرداب<br />بر جبين قدسي محراب مي بيند<br />ياد ايام شكوه و فخر و عصمت را<br />مي سرايد شاد<br />قصه ي غمگين غربت را<br />هان ، كجاست<br />پايتخت اين كج آيين قرن ديوانه ؟<br />با شبان روشنش چون روز<br />روزهاي تنگ و تارش ، چون شب اندر قعر افسانه<br />با قلاع سهمگين سخت و ستوارش<br />با لئيمانه تبسم كردن دروازه هايش ،‌سرد و بيگانه<br />هان ، كجاست ؟<br />پايتخت اين دژآيين قرن پر آشوب<br />قرن شكلك چهر<br />بر گذشته از مدارماه<br />ليك بس دور از قرار مهر<br />قرن خون آشام<br />قرن وحشتناك تر پيغام<br />كاندران با فضله ي موهوم مرغ دور پروازي<br />چار ركن هفت اقليم خدا را در زماني بر مي آشوبند<br />هر چه هستي ، هر چه پستي ، هر چه بالايي<br />سخت مي كوبند<br />پاك مي روبند<br />هان ، كجاست ؟<br />پايتخت اين بي آزرم و بي آيين قرن<br />كاندران بي گونه اي مهلت<br />هر شكوفه ي تازه رو بازيچه ي باد است<br />همچنان كه حرمت پيران ميوه ي خويش بخشيده<br />عرصه ي انكار و وهن و غدر و بيداد است<br />پايتخت اينچنين قرني<br />بر كدامين بي نشان قله ست<br />در كدامين سو ؟<br />ديده بانان را بگو تا خواب نفريبد<br />بر چكاد پاسگاه خويش ،‌دل بيدار و سر هشيار<br />هيچشان جادويي اختر<br />هيچشان افسون شهر نقره ي مهتاب نفريبد<br />بر به كشنيهاي خشم بادبان از خون<br />ماه ، براي فتح سوي پايتخت قرن مي آييم<br />تا كه هيچستان نه توي فراخ اين غبار آلود بي غم را<br />با چكاچاك مهيب تيغهامان ، تيز<br />غرش زهره دران كوسهامان ، سهم<br />پرش خارا شكاف تيرهامان ،‌تند<br />نيك بگشاييم<br />شيشه هاي عمر ديوان را<br />ز طلسم قلعه ي پنهان ، ز چنگ پاسداران فسونگرشان<br />خلد برباييم<br />بر زمين كوبيم<br />ور زمين گهواره ي فرسوده ي آفاق<br />دست نرم سبزه هايش را به پيش آرد<br />تا كه سنگ از ما نهان دارد<br />چهره اش را ژرف بخشاييم<br />ما<br />فاتحان قلعه هاي فخ تاريخيم<br />شاهدان شهرهاي شوكت هر قرن<br />ما<br />يادگار عصمت غمگين اعصاريم<br />ما<br />راويان صه هاي شاد و شيرينيم<br />قصه هاي آسمان پاك<br />نور جاري ، آب<br />سرد تاري ،‌خاك<br />قصه هاي خوشترين پيغام<br />از زلال جويبار روشن ايام<br />قصه هاي بيشه ي انبوه ، پشتش كوه ، پايش نهر<br />قصه هاي دست گرم دوست در شبهاي سرد شهر<br />ما<br />كاروان ساغر و چنگيم<br />لوليان چنگمان افسانه گوي زندگيمان ،‌ زندگيمان شعر و افسانه<br />ساقيان مست مستانه<br />هان ، كجاست<br />پايتخت قرن ؟<br />ما براي فتح مي آييم<br />تا كه هيچستانش بگشاييم<br />اين شكسته چنگ دلتنگ محال انديش<br />نغمه پرداز حريم خلوت پندار<br />جاودان پوشيده از اسرار<br />چه حكايتها كه دارد روز و شب با خويش<br />اي پريشانگوي مسكين ! پرده ديگر كن<br />پوردستان جان ز چاه نابرادر نخواهد برد<br />مرد ، مرد ، او مرد<br />داستان پور فرخزاد را سر كن<br />آن كه گويي ناله اش از قعر چاهي ژرف مي آيد<br />نالد و مويد<br />مويد و گويد<br />آه ، ديگر ما<br />فاتحان گوژپشت و پير را مانيم<br />بر به كشتيهاي موج بادبان را از كف<br />دل به ياد بره هاي فرهي ، در دشت ايام تهي ، بسته<br />تيغهامان زنگخورده و كهنه و خسته<br />كوسهامان جاودان خاموش<br />تيرهامان بال بشكسته<br />ما<br />فاتحان شهرهاي رفته بر باديم<br />با صدايي ناتوانتر زانكه بيرون آيد از سينه<br />راويان قصه هاي رفته از ياديم<br />كس به چيزي يا پشيزي برنگيرد سكه هامان را<br />گويي از شاهي ست بيگانه<br />يا ز ميري دودمانش منقرض گشته<br />گاهگه بيدار مي خواهيم شد زين خواب جادويي<br />همچو خواب همگنان غاز<br />چشم مي ماليم و مي گوييم : آنك ، طرفه قصر زرنگار<br />صبح شيرينكار<br />ليك بي مرگ است دقيانوس<br />واي ، واي ، افسوس<br /><br /><span style="font-size:180%;color:#3366ff;">آنگاه پس از تند ر</span><br />نمي داني چه شبهايي سحر كردم<br />بي آنكه يكدم مهربان باشند با هم پلكهاي من<br />در خلوت خواب گوارايي<br />و آن گاهگه شبها كه خوابم برد<br />هرگز نشد كايد بسويم هاله اي يا نيمتاجي گل<br />از روشنا گلگشت رؤيايي<br />در خوابهاي من<br />اين آبهاي اهلي وحشت<br />تا چشم بيند كاروان هول و هذيان ست<br />اين كيست ؟ گرگي محتضر ، زخميش بر گردن<br />با زخمه هاي دم به دم كاه نفسهايش<br />افسانه هاي نوبت خود را<br />در ساز اين ميرنده تن غمناك مي نالد<br />وين كيست ؟ گفتاري ز گودال آمده بيرون<br />سرشار و سير از لاشه ي مدفون<br />بي اعتنا با من نگاهش<br />پوز خود بر خاك مي مالد<br />آنگه دو دست مرده ي پي كرده از آرنج<br />از روبرو مي آيد و رگباري از سيلي<br />من مي گريزم سوي درهايي كه مي بينم<br />بازست ، اما پنجه اي خونين كه پيدا نيست<br />از كيست<br />تا مي رسم در را برويم كيپ مي بندد<br />آنگاه زالي جغد و جادو مي رسد از راه<br />قهقاه مي خندد<br />وان بسته درها را نشانم مي دهد با مهر و موم پنجه ي خونين<br />سبابه اش جنبان به ترساندن<br />گويد<br />بنشين<br />شطرنج<br />آنگاه فوجي فيل و برج و اسب مي بينم<br />تازان به سويم تند چون سيلاتب<br />من به خيالم مي پرم از خواب<br />مسكين دلم لرزان چو برگ از باد<br />يا آتشي پاشيده بر آن آب<br />خاموشي مرگش پر از فرياد<br />آنگه تسلي مي دهم خود را كه اين خواب و خيالي بود<br />اما<br />من گر بيارامم<br />با انتظار نوشخند صبح فردايي<br />اين كودك گريان ز هول سهمگين كابوس<br />تسكين نمي يابد به هيچ آغوش و لالايي<br />از بارها يك بار<br />شب بود و تاريكيش<br />يا روشنايي روز ، يا كي ؟ خوب يادم نيست<br />اما گمانم روشنيهاي فراواني<br />در خانه ي همسايه مي ديدم<br />شايد چراغان بود ، شايد روز<br />شايد نه اين بود و نه آن ، باري<br />بر پشت بام خانه مان ، روي گليم تر وتاري<br />با پيردرختي زرد گون گيسو كه بسياري<br />شكل و شباهت با زنم مي برد ، غرق عرصه ي شطرنج بودم من<br />جنگي از آن جانانه هاي گرم و جانان بود<br />انديشه ام هرچند<br />بيدار بود و مرد ميدان بود<br />اما<br />انگار بخت آورده بودم من<br />زيرا<br />ندين سوار پر غرور و تيز گامش را<br />در حمله هاي گسترش پي كرده بودم من<br />بازي به شيرينآبهايش بود<br />با اين همه از هول مجهولي<br />دايم دلم بر خويش مي لرزيد<br />گويي خيانت مي كند با من يكي از چشمها يا دستهاي من<br />اما حريفم بيش مي لرزيد<br />در لحظه هاي آخر بازي<br />ناگه زنم ، همبازي شطرنج وحشتناك<br />شطرنج بي پايان و پيروزي<br />زد زير قهقاهي كه پشتم را بهم لرزاند<br />گويا مراهم پاره اي خنداند<br />ديدم كه شاهي در بساطش نيست<br />گفتي خواب مي ديدم<br />او گفت : اين برجها را مات كن<br />خنديد<br />يعني چه ؟<br />من گفتم<br />او در جوابم خندخندان گفت<br />ماتم نخواهي كرد ، مي دانم<br />پوشيده مي خندند با هم پير بر زينان<br />من سيلهاي اشك و خون بينم<br />در خنده ي اينان<br />آنگاه اشارت كرده سوي طوطي زردي<br />كانسو ترك تكرار مي كرد آنچه او مي گفت<br />با لهجه ي بيگانه و سردي<br />ماتم نخواهي كرد ، مي دانم<br />زنم ناليد<br />آنگاه اسب مرده اي را از ميان كشته ها برداشت<br />با آن كنار آسمان ، بين جنوب و شرق<br />پر هيب هايل لكه ابري را نشانم داد ، گفت<br />آنجاست<br />پرسيدم<br />آنجا چيست ؟<br />ناليد و دستان را به هم ماليد<br />من باز پرسيدم<br />نالان به نفرت گفت<br />خواهي ديد<br />ناگاه ديدم<br />آه گويي قصه مي بينم<br />تركيد تندر ، ترق<br />بين جنوب و شرق<br />زد آذرخشي برق<br />اكنون دگر باران جرجر بود<br />هر چيز و هر جا خيس<br />هر كس گريزان سوي سقفي ، گيرم از ناكس<br />يا سوي چتري گيرم از ابليس<br />من با زنم بر بام خانه ، بر گليم تار<br />در زير آن باران غافلگير<br />ماندم<br />پندارم اشكي نيز افشاندم<br />بر نطع خون آلود اين ظرنج رؤيايي<br />و آن بازي جانانه و جدي<br />در خوشترين اقصاي ژرفايي<br />وين مهره هاي شكرين ،‌ شيرين و شيرينكار<br />اين ابر چون آوار ؟<br />آنجا اجاقي بود روشن ‌ مرد<br />اينجا چراغ افسرد<br />ديگر كدام از جان گذشته زير اين خونبار<br />اين هردم افزونبار<br />شطرنج خواهد باخت<br />بر بام خانه بر گليم تار ؟<br />آن گسترشها وان صف آرايي<br />آن پيلها و اسبها و برج و باروها<br />افسوس<br />باران جرجر بود و ضجه ي ناودانها بود<br />و سقف هايي كه فرو مي ريخت<br />افسوس آن سقف بلند آرزوهاي نجيب ما<br />و آن باغ بيدار و برومندي كه اشجارش<br />در هر كناري ناگهان مي شد طليب ما<br />افسوس<br />انگار درمن گريه مي كرد ابر<br />من خيس و خواب آلود<br />بغضم در گلو چتري كه دارد مي گشايد چنگ<br />انگار بر من گريه مي كرد ابر<br />پایان<br />دو<span style="color:#3366ff;">ستان عزیز مجموعه اشعاراخوان ثالث را میتواننداز سایت بسیار جالب<br />avayeazad.com<br /></span><span style="color:#3366ff;">دریافت کنند</span><span style="color:#ff6600;">..........متشکرم</span><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9076001-109997083454435596?l=book005.blogspot.com' alt='' /></div>book0056http://www.blogger.com/profile/16240090628046506416noreply@blogger.com3